Podczas pracy w szkole nauczyciel pozyskuje i wytwarza wiele informacji na temat uczniów. Dotyczą one nie tylko zachowania i postępów w nauce, ale również danych szczególnie chronionych, jak predyspozycje i zdrowie ucznia. Do tego dochodzi jeszcze wiele innych danych osobowych niezbędnych do prowadzenia dokumentacji, jak np. data urodzenia, numer PESEL, adres zamieszkania, imiona i nazwiska rodziców, a w pewnych okolicznościach nawet stan zdrowia. Nauczyciele chętnie też fotografują uczniów podczas różnych wydarzeń z życia szkoły, by później umieścić ich wizerunki w internecie, najczęściej na stronie szkoły. Widać więc masowy obrót danymi osobowymi w edukacji. Brzmi to jak obrót gotówką – nieprzypadkowo, bowiem od dawna już mówi się, że dane osobowe to waluta XXI wieku. I tak jak walutę – należy je starannie chronić i rozsądnie wydawać. Dyrektor szkoły musi zapewnić adekwatny do celu obrót tego rodzaju informacjami, bowiem ich niewłaściwe wykorzystanie mogłoby okazać się kosztowne nie tylko ze względu na konsekwencje prawne. Spowodowałoby to również nadszarpnięcie zaufania do szkoły i przypięcie jej łatki organizacji niegodnej zaufania. Takie zaufanie niezwykle trudno później Prawo rodziców do informacji i decydowaniu o życiu dziecka Zachowanie poufności w stosunku do informacji na temat uczniów czasami przysparza dyrektorom i nauczycielom wielu problemów. Bynajmniej nie dlatego, że nie potrafią utrzymać dyskrecji. Chodzi o właściwą interpretację przepisów prawa. Ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych (RODO) wskazuje w art. 6 przesłanki pozwalające na przetwarzanie danych. Jedną z nich jest właśnie przepis prawa. Przesłanka ta stanowi w szkole podstawę do przetwarzania większości dokumentów zawierających dane osobowe. Aby móc się nią kierować, niezbędna jest dobra znajomość nie tylko prawa oświatowego, ale czasami także prawa wykraczającego poza oświatę. Wiadomo jednak, że przepisy prawa bywają niespójne, a to rodzi dodatkowe problemy z ich interpretacją. Weźmy pod lupę np. informowanie rodziców o ocenach ich dzieci. Sprawa z pozoru wydaje się prosta, ponieważ ustawa o systemie oświaty w art. 44e ust. 2 stanowi, że oceny są jawne dla ucznia i jego rodziców. Poza tym, kto jeśli nie rodzice, miałby mieć prawo do informacji na temat dziecka? Jeśli jednak uświadomimy sobie, że w szkole uczą się także uczniowie dorośli, a więc ci, którzy ukończyli 18 lat, to przepis już nie wydaje się tak oczywisty. Jak ma się zachować dyrektor czy nauczyciel, jeżeli pełnoletni uczeń nie chce, żeby informacje o jego ocenach były przekazywane rodzicom? Czytając przytoczony przepis ustawy o systemie oświaty, można by rzec, że takiego zastrzeżenia nie może uczynić. Jeśli jednak sięgniemy do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to w art. 47 przeczytamy, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. I to decydowanie o swoim życiu osobistym jest tutaj kluczowe. Oczywiście, prawo to jest ograniczone władzą rodzicielską, jednak ta, zgodnie z art. 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, kończy się wraz z osiągnięciem przez dziecko pełnoletności. Podczas różnych dyskusji na ten temat słyszałem opinie, że skoro dorosłe dziecko jest na utrzymaniu rodziców, to ci powinni mieć prawo do informacji o jego postępach w nauce. Jednak idąc tym tokiem myślenia, także rodzice niepracujących studentów powinni mieć takie samo prawo do informacji na temat ich postępów, a tak przecież nie jest. Problem w obecnej chwili wydaje się trudny do rozwiązania, ponieważ należałoby przede wszystkim rozważyć zgodność art. 44e z Konstytucją. Dopóki nie zostanie to uczynione, wątpliwości pozostaną. Zastrzeżenia w tej sprawie zgłaszał już Urząd Ochrony Danych Osobowych, jednak na razie bezskutecznie. Niektórzy dyrektorzy i nauczyciele w dalszym ciągu żądają usprawiedliwień od rodziców. Powinni jednak być świadomi, że ograniczają w ten sposób jedno z konstytucyjnych praw pełnoletnich uczniów – prawa do decydowania o swoim życiu osobistym. Łatwiej było poradzić sobie z innym problemem dotyczącym uczniów pełnoletnich. Pamiętam, jak kilka lat temu przetoczyła się przez szkoły dyskusja na temat usprawiedliwiania przez nich nieobecności w szkole. Nie ma przepisu prawa oświatowego, który regulowałby zasady usprawiedliwiania nieobecności uczniów, więc rozwiązanie tego problemu mogło być tylko jedno – zgodne z art. 47 Konstytucji, pozwalające uczniom pełnoletnim usprawiedliwiać swoje nieobecności. Oczywiście, odpowiednie rozwiązania w tym zakresie powinny być zawarte w statucie szkoły. Niektórzy dyrektorzy i nauczyciele do dzisiaj nie mogą się z tym pogodzić i w dalszym ciągu żądają usprawiedliwień od rodziców. Powinni jednak mieć świadomość, że ograniczają w ten sposób jedno z konstytucyjnych praw pełnoletnich uczniów – prawo do decydowania o swoim życiu osobistym. Rozpowszechnianie informacji o uczniach Niewiele jest informacji dotyczących uczniów, które szkoła może rozpowszechniać. Jedną z nich są imiona i nazwiska kandydatów przyjętych i nieprzyjętych do publicznej szkoły w wyniku postępowania rekrutacyjnego. Zgodnie z art. 158 ustawy Prawo oświatowe wyniki postępowania rekrutacyjnego podaje się do publicznej wiadomości w formie listy kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych do danej szkoły. Jednak sposób publikacji nie jest tutaj dowolny. Wspomniane listy podaje się do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie ich w widocznym miejscu w siedzibie danej szkoły. Niewłaściwą praktyką byłoby więc umieszczenie takich list np. na stronie internetowej szkoły. Skoro listy mają być opublikowane w siedzibie szkoły, to należy z tego wywnioskować, że odbiorcami tych informacji powinny być wyłącznie osoby, które przekroczą jej próg. Listy nie mogą być zatem umieszczane na drzwiach zewnętrznych szkoły, bo wiązałoby się to z ich nadmiernym eksponowaniem. Krótko mówiąc, informacja ta powinna docierać do osób zainteresowanych, po wykonaniu przez nich określonego działania, w tym przypadku polegającego na wejściu do siedziby szkoły. Obecnie, oprócz informacji na temat zdrowia, nie można także przekazywać informacji o korzystaniu z usług opieki medycznej. Prawo do informacji na temat ucznia przypada jego rodzicom lub opiekunom prawnym. Zatem oczywiste jest, że bez ich zgody informacje te nie powinny trafiać do osób postronnych. Niestety, nie wszyscy nauczyciele są tego do końca świadomi, bowiem przekazanie uczniom informacji o chorobie koleżanki czy kolegi z klasy wydaje się im zupełnie naturalne. Gdyby jednak nauczycieli zapytać, czy chcieliby, żeby ich otoczenie wiedziało, na co chorują, to sądzę, że niemal wszyscy by zaprzeczyli. Od momentu stosowania rozporządzenia RODO świadomość w zakresie utrzymania w poufności informacji na temat zdrowia wzrasta, ale nie wszyscy nauczyciele już się do tego dostosowali. Dziwi to tym bardziej, że właściwie, w porównaniu do poprzednich przepisów o ochronie danych osobowych, niewiele się zmieniło. Trzeba pamiętać, że są to informacje szczególnie chronione. Obecnie, oprócz informacji na temat zdrowia, nie można także przekazywać informacji o korzystaniu z usług opieki medycznej. Zdarzyło się w pewnej szkole podstawowej, że wychowawczyni poinformowała klasę o wypadku, któremu uległ jeden z uczniów. Opisała okoliczności zdarzenia, obrażenia, których doznał i podała nazwę szpitala, w którym wtedy przebywał. Robiła to, kierując się dobrymi intencjami. Współczując swojemu wychowankowi, uczyła pozostałych uczniów wrażliwości. Nie wzięła jednak pod uwagę faktu, że narusza w ten sposób czyjeś życie prywatne. Powstała nieprzyjemna sytuacja – rodzice domagali się od dyrektora ukarania wychowawczyni. A przecież wystarczyło tylko zapytać ich o zgodę. Poza rozporządzeniem RODO, do obowiązku zachowania w poufności informacji na temat uczniów obligują nauczycieli także inne przepisy prawa. W związku z zapewnieniem stosowania RODO, w celu zachowania spójności systemu prawnego, dokonano zmian w wielu ustawach, także w ustawie Prawo oświatowe. Pojawił się tam niedawno art. 30a, w którym czytamy, że nauczyciele są obowiązani do zachowania w poufności informacji uzyskanych w związku z pełnioną funkcją lub wykonywaną pracą, dotyczących zdrowia, potrzeb rozwojowych i edukacyjnych, możliwości psychofizycznych, seksualności, orientacji seksualnej, pochodzenia rasowego lub etnicznego, poglądów politycznych, przekonań religijnych lub światopoglądowych uczniów. Pozyskiwanie przez szkołę informacji szczególnie chronionych Wydawać by się mogło, że po wprowadzeniu RODO i odbyciu przez dyrektorów i nauczycieli cyklu szkoleń w tym zakresie, w szkołach nie będzie dochodziło do nadużyć. Jednak w dalszym ciągu się pojawiają. Całkiem niedawno do moich rąk trafiła ankieta, którą wychowawca jednej ze szkół ponadgimnazjalnych przekazał rodzicom na pierwszym wrześniowym zebraniu. Ankieta była imienna, a zawierała takie pozycje, jak: Czy Państwa dziecko leczy się w jakiejś poradni specjalistycznej? Jeżeli tak, to proszę podać w jakiej. Jaki jest Państwa status materialny? Zastanawiałem się, jak dyrektor szkoły wytłumaczyłby posiadanie takich informacji. Oczywiście, można by się bronić, mówiąc, że wypełnienie ankiety było dobrowolne, a jej przekazanie uznać jako zgodę na przetwarzanie. Jednak zgoda uzyskana w takich okolicznościach byłaby wątpliwa, bowiem mogłaby być potraktowania jako zgoda uzyskana przy tzw. braku równowagi sił, co jest niedopuszczalne w kontekście zachowania zasady dobrowolności. Czy rodzic, nie wypełniając ankiety pomimo prośby wychowawcy, nie będzie czuł dyskomfortu? A może „dla świętego spokoju” wypełni ją? Nie twierdzę jednak, że pozyskiwanie przez nauczycieli informacji na temat zdrowia dziecka jest wyłącznie praktyką naganną. W niektórych przypadkach jest to wręcz konieczne. Rozumie to także ustawodawca, wprowadzając do ustawy Prawo oświatowe w art. 155 obowiązek przekazywania przez rodziców dyrektorowi szkoły danych o stanie zdrowia, stosowanej diecie i rozwoju psychofizycznym dziecka, uznanych przez nich za istotne. Jest to nieodzowne np. w przypadku uczniów cierpiących na choroby grożące ciężkimi powikłaniami lub zagrażające ich życiu, jak cukrzyca czy padaczka. Oczywiście, są to informacje, które nauczyciel musi zachować w poufności, zgodnie z brzmieniem przytoczonego wcześniej art. 30a ustawy Prawo oświatowe. Jednak obowiązek zachowania poufności nie jest tutaj bezwzględny, bowiem w ust. 3 tego przepisu wymienia się sytuacje, w których nauczyciel zostaje z niego zwolniony. Będzie tak w przypadku zagrożenia zdrowia ucznia, jeżeli uczeń, a w przypadku ucznia małoletniego – jego rodzic, wyrazi zgodę na ujawnienie określonych informacji lub też w przypadku, gdy przewidują to przepisy szczególne. Przepisy ustawy Prawo oświatowe rozwiewają też wątpliwości dyrektorów w zakresie przekazywania danych osobowych uczniów placówkom medycznym prowadzącym w szkole gabinety profilaktyki zdrowotnej. Artykuł 68 ust. 11 stanowi, że dyrektor współpracuje z pielęgniarką albo higienistką szkolną, lekarzem i lekarzem dentystą, sprawującymi profilaktyczną opiekę zdrowotną nad dziećmi i... Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Według GUS w ubiegłym roku szkolnym 2021/2022 nauczycieli zatrudnionych na pełny etat od przedszkola po szkołę ponadpodstawową w skali całego kraju było 515,7 tys. Wiceminister Dariusz Piontkowski wskazał wówczas, że w całej Polsce w 2022 roku było około 700 tysięcy zatrudnionych pedagogów, ale te dane prawdopodobnie

„Podwyżki: w portfelu 86 zł, a wg Zalewskiej 1000 zł” - głosi tytuł wpisu Związku Nauczycielstwa Polskiego na Facebooku. Skąd takie rozbieżności w wyliczeniach MEN i ZNP? - To są skrajne prezentacje tego samego problemu - tłumaczy w rozmowie z Agencją Informacyjną Polska Press prezes Związku Sławomir września odbędzie się w stolicy ogólnopolska manifestacja nauczycieli, którzy żądają podwyżek pensji. Aby naświetlić problem przeciętnemu Kowalskiemu, związkowcy w facebookowym wpisie przytaczają słowa minister edukacji narodowej Anny Zalewskiej, która oznajmiła, że „w rok i 9 miesięcy nauczyciele dostaną podwyżkę w wysokości 15,8 proc. - co średnio będzie stanowiło ok. 1000 zł dla nauczyciela”. Na stronie MEN czytamy, że to 15,8 proc. będzie sumą trzech podwyżek. „Od 1 kwietnia 2018 r. średnie wynagrodzenia nauczycieli wzrosły o 5,35 proc. Od 1 stycznia 2019 wynagrodzenia wzrosną o kolejne 5 proc. W ciągu trzech lat wynagrodzenia zostaną podniesione o ok. 15,8 proc. Całość tej podwyżki wejdzie w życie od 1 stycznia 2020 r., czyli za niespełna rok i 9 miesięcy” - głosi nie zgadza się z tymi wyliczeniami i podkreśla, że minister Zalewska „mija się z prawdą”. Związek podaje własne wyliczenia. Jednak mówi o podwyżkach, które nauczyciele dostali w tym roku (stażysta - 86 zł, kontraktowy - 87 zł, mianowany - 99 zł, dyplomowany - 117 zł), tymczasem dane MEN dotyczą wysokości podwyżek do stycznia 2019 pomijanie istotnych faktów zapytaliśmy przewodniczącego ZNP Sławomira Broniarza. - Jeżeli pan redaktor mówi, że Związek dopuszcza się pewnej manipulacji, to ja powiem tak: to są skrajne prezentacje tego samego problemu. Zalewska mówi 1000 zł dla nauczycieli, a my mówimy 87 - tłumaczy w rozmowie z AIP. I dodaje: - Tylko że moje 87 zł odpowiada stanowi faktycznemu, wzrostu wynagrodzenia nauczyciela stażysty, a minister Zalewska mówi o jakieś enigmatycznej kwocie. Broniarz podkreśla, że to minister Zalewska „posługuje się manipulacją i arytmetyczną prawdą”. - Minister mówi, że w ciągu trzech lat nauczycielom wzrosną pensje o 1000 zł. Jednak gdybyśmy nawet przyjęli mechanizm liczenia z art. 30 ustawy - Karta nauczyciela - czyli wszystkie składniki wynagrodzenia, to ocieramy się tu o co najwyżej 800 zł, a nie 1000 zł - dla nauczycieli w kwietniuW kwietniu 2018 r. nauczyciele dostali podwyżki. Waloryzacja ich płac miała miejsce po raz pierwszy od 2012 roku. Jak zapowiedziała minister Zalewska, pensje nauczycieli będą rosły stopniowo. W 2018 r. zwiększyły się o 5,35 proc., 1 stycznia 2019 r. pójdą w górę o 5 proc., a 1 stycznia 2020 wzrosną o kolejne 5 procent. W ciągu jednego roku i dziewięciu miesięcy zarobki nauczycieli mają pójść w górę o 15,8 procent. Jeżeli jednak uwzględnimy inflację, okaże się, że podwyżki wyniosły o blisko połowę dla nauczycieli. Dodatek 500 złotychOd 2020 r. nauczyciele dyplomowani będą mogli ubiegać się o dodatek za wyróżniającą pracę. Aby go dostać, trzeba będzie otrzymać ocenę wyróżniającą. Dodatek do pensji ma rosnąć stopniowo. W 2020 r. wyniesie ok. 95 zł, od 1 września 2021 r. – ok. 190 zł, a w 2022 – 500 września mocna podwyżka renty socjalnej? Ile i dla kogo? Kliknij w ten tekst a poznasz szczegółyPodwyżki dla nauczycieli. Likwidacja zasiłku na zagospodarowanieLikwidacji uległ zasiłek na zagospodarowanie. Przysługiwał on nauczycielom kontraktowym, którzy:•podjęli pierwszą pracę zawodową w szkole•uzyskali stopień nauczyciela kontraktowego w ciągu dwóch lat od rozpoczęcia pierwszej pracy w zawodzie•mieli odpowiednie kwalifikacje•pracowali na minimum pół dla nauczycieli. Ujednolicone pensum nauczycieliOd 1 września 2018 r . Karta Nauczyciela określa wymiar zajęć nauczycieli specjalistów. i wspomagających. Ich pensum może wynieść 22 godziny w przypadku nauczycieli specjalistów oraz 20 godzin w przypadku nauczycieli wspomagających. Nauczyciele, których pensum nie może przekroczyć 22 godzin•logopedzi•psychologowie•pedagodzy•terapeuci pedagogiczni•doradcy zawodowiNauczyciele, których pensum nie może przekroczyć 22 godzin nauczyciele wspomagający Dodatkowo ujednoliceniu uległo pensum łączone, które obejmuje nauczycieli pracujących w różnych szkołach. Od 1 września 2018 r. stanowi ono iloraz łącznej liczby godzin i sumy części etatów realizowanych w ramach poszczególnych zajęć w ujęciu już definitywny koniec z uciążliwym obowiązkiem składania co roku PIT. Za wszystkich zrobi to fiskus. Kliknij w ten tekst a dowiesz się dla nauczycieli. Umowy o pracęPo nowelizacji Karty Nauczyciela każdy pracujący nauczyciel musi mieć umowę o pracę. Wcześniej część nauczycieli zatrudniana była w oparciu o umowy cywilno-prawne lub w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Od 1 września 2018 r. Karta Nauczyciela gwarantuje umowę o pracę nauczycielom, którzy pracują w szkołach, przedszkolach i placówkach innych niż samorządowe. Są to:•niesamorządowe przedszkola•placówki oferujące inne formy wychowania przedszkolnego•niesamorządowe szkoły i placówki prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego nauczycieli.

Kliknij tutaj, 👆 aby dostać odpowiedź na pytanie ️ W pewnej szkole Dziewczęta stanowią 30 %uczniów a 30 %dziewcząt i 10 %chłopców z tej szkoły uczy się w klasa… Agnieszka12021972 Agnieszka12021972

Jest taki internat, w którym młodzież rozwija się wszechstronnie, bo jest on otwarty na wszelkie innowacje. Jest to internat Zespołu Szkół Rolniczych w Wołowie w woj. wrocławskim, którym kieruje Bożena Krawiec, stale poszukująca nowych rozwiązań zgodnych z najnowszymi kierunkami w pedagogice. Dużo pomysłów do pracy Pani Bożena czerpie z wiedzy zdobywanej w Centrum Doskonalenia Nauczycieli Szkół Rolniczych w Brwinowie-Pszczelinie oraz z warsztatów pedagogicznych, organizowanych na terenie województwa wrocławskiego dla kadry wychowawczej szkół rolniczych. Niezależnie od tradycyjnych zajęć pozalekcyjnych, w internacie w Wołowie odbywają się zajęcia psychoedukacyjne prowadzone przez kierownika internatu, a za jego przykładem również przez wychowawców. Wielkim zainteresowaniem młodzieży cieszą się zajęcia z arteterapii, które prowadzi wychowawczyni Grażyna Siennicka. Pomysł tych zajęć zrodził się z uczestnictwa w prowadzonych przeze mnie warsztatach pedagogicznych na temat arteterapii w wychowaniu. Były to warsztaty dla wychowawców internatów oraz świetlic szkolnych. W trakcie warsztatów uczestnicy zapoznawali się z istotą arteterapii, obejrzeli film pt. "Rysunek dziecka" oraz wysłuchali interpretacji rysunków uczniów Zespołu Szkół Ogrodniczych we Wrocławiu, gdzie prowadzę zajęcia z arteterapii w założonej przez siebie świetlicy socjoterapeutycznej (p. "EiD" 10/95). Z pewnością łatwiej podjąć decyzję o prowadzeniu zajęć z arteterapii tam, gdzie młodzież garnie się do prac manualnych, a tak jest w internacie ZSR w Wołowie; młodzież wykonuje tu przeróżne prace ręczne. Od kilku lat funkcjonuje w internacie pracownia malarska prowadzona właśnie przez plastyczkę Bożenę Krawiec, która swym talentem przyciąga młodzież i potrafi w niej rozbudzić zamiłowanie do malarstwa, co widać w pracach uczniów, zdobiących cały internat. Przeważnie są to pejzaże i kwiaty - to co młodzież kocha - uczy się wszak w szkole rolniczej. Dla wielu wychowanków internatu malarstwo staje się pasją życia. Jakież to piękne, jeśli rolnikowi praca na roli dostarcza nie tylko satysfakcji ekonomicznej, ale również doznań natury estetycznej! A tego uczy się młodzież w trakcie zajęć w pracowni malarskiej. Niecodzienny, bardzo wzruszający jest widok młodzieży malującej przy sztalugach w scenerii pięknych jesiennych wołowskich łąk. Prowadzenie zajęć z arteterapii wymaga pewnej wiedzy z tego zakresu i dlatego osobom decydującym się na nią zalecam jej pogłębianie i prowadzenie zajęć wspólnie z psychologiem, któremu ten problem jest bliższy niż pedagogowi. Tak pracuje się w internacie ZSR w Wołowie. Zgodnie z oczekiwaniami młodzieży wychowawczyni internatu włączyła do zajęć z inteterapii również elementy treningu interpersonalnego, co okazało się niezwykle interesującym połączeniem. Młodzież bardzo chętnie uczy się w tego typu zajęciach, jeśli ich tematy są zgodne z jej propozycjami. A oto tematy zajęć, które odbyły się w tamtym roku szkolnym: Mój szczęśliwy dzień Maska Idealny chłopiec Moje miejsce w rodzinie Ja jako zwierzę Jestem drzewem Wdzięcznymi tematami zajęć mogą być: Moje marzenia Moje miejsce w grupie Jak widzi mnie moje otoczenie Moje sny Mój największy problem Co daję ludziom, czego oczekuję Gdybym był czarodziejem Tematy zresztą mogą dotyczyć najrozmaitszych obszarów życia jednostki i różnych stosunków w grupie. Odpowiednio sprecyzowane, mogą dostarczyć prowadzącemu cennych informacji. Cieszy mnie, że wychowawcy internatów aktywnie uczestniczą w konferencjach metodycznych oraz warsztatach pedagogicznych, że przekonują się do innowacji, a najważniejsze, że po ich wprowadzeniu zauważają korzystne zmiany w zachowaniu młodzieży, co jest wielkim bodźcem do nowatorskiej pracy. Gratulacje dla kadry wychowawczej internatu ZSR w Wołowie! Idąc za Stefanem Szumanem, współtwórcą polskiej koncepcji wychowania estetycznego, widać, iż oni wiedzą, że szkodą niepowetowaną dla człowieka dorosłego jest każda chwila samorozwoju utracona w dzieciństwie! Stąd tak wielka troska o pełny rozwój wychowanków. Bożena Muraszko Wrocław

Wśród siódmoklasistów w pewnej szkole 60% wybrało język niemiecki jako drugi język obcy. Reszta wybrała język hiszpański. Oceń prawdziwość podanych zdań I. Język niemiecki wybrało o 20% osób więcej niż język hiszpański.; II. Język niemiecki wybrało o 50% osób więcej niż język hiszpański.; III.

Nauczyciel nękający uczennicę erotycznymi wiadomościami, nauczycielka wyzywająca ucznia "od debili", ośmieszanie siedmiolatka na forum klasy - takie sytuacje nadal zdarzają się w polskich szkołach. I dyrektorzy nie zawsze sobie z nimi radzą - część ekspertów obarcza za to winą pełne luk przepisy o postępowaniach dyscyplinarnych. Nauczyciele często nie otrzymują wystarczającego wsparcia od szkoły, a o pomocy psychologicznej mogą zwykle tylko pomarzyć. Również studia pedagogiczne skupiają się głównie na metodyce, zbyt mało czasu poświęcając natomiast na rozwój kompetencji miękkich, niezbędnych przy pracy z dziećmi. Czytaj: Prof. Śliwerski: Żadna z profesji służby publicznej nie jest tak traktowana jak nauczyciele>> Szkolna przemoc wciąż tematem tabu Statystyki dotyczące postępowań dyscyplinarnych są trudne do zdobycia, skala problemu jest jednak duża, co pokazują wystąpienia rzecznika praw dziecka. W listopadzie 2018 r. zwracał on uwagę, że kary dyscyplinarne wymierzane nauczycielom są zbyt łagodne. Według danych RPD w 95 przypadkach na 293 postępowania wyjaśniające, rzecznicy dyscyplinarni wnioskowali o wymierzenie nauczycielowi kary nagany z ostrzeżeniem. Wśród tych przypadków - jak wyłuszczał rzecznik - były także przewinienia dotyczące stosowania agresji słownej, naruszania nietykalności cielesnej czy zachowań o charakterze seksualnym. O problemie wprost mówią także organizacje na co dzień zajmujące się prawami dzieci. Podkreślają, że uczniowie i rodzice w walce z ciemną stroną szkoły są praktycznie bezsilni. Czytaj w LEX: Sierpniowe posiedzenie rady pedagogicznej - obowiązki dyrektora > - O przemocy w szkole mówi się dużo, ale w kontekście przemocy rówieśniczej. Temat przemocy wobec ucznia to temat tabu, rozwiązaniem nadal pozostaje przeniesienie gnębionego dziecka - mówi jedna z adwokatek. Przewodnicząca Komitetu Ochrony Praw Dziecka Mirosława Kątna przyznaje, że takie sygnały wpływają także do jej organizacji. Zgłaszają się - jak mówi - najczęściej rodzice, a dotyczą one dzieci: w szkole i w przedszkolu, a nawet żłobku. - My w takiej sytuacji staramy się sprawę zbadać. Jeśli nie jesteśmy w stanie, zgłaszamy to do organu nadzorującego lub do rzecznika praw dziecka. Czy to zjawisko masowe? Uważam, że nie ma to znaczenia, bo nawet jeśli jedno dziecko jest w skali roku źle potraktowane przez swojego opiekuna czy instytucję i dochodzi do przemocy instytucjonalnej, to jest to o jeden przypadek za dużo. To jest niedopuszczalne, skandaliczne i powinno bardzo mocno napiętnowane i rugowane z życia publicznego - dodaje. Sprawdź w LEX: Czy w związku z trudną sytuacją powiatu i brakiem środków w budżecie powiat może nie wypłacić nagród za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze nauczycieli? > Sprawy zamiatane pod dywan Podobnie jak inni psychologowie i pedagodzy, Mirosława Kątna uważa, że kluczową rolę powinna odgrywać w przeciwdziałaniu takim sytuacjom szkoła. - Bo dyrekcja szkoły jest bezpośrednim zwierzchnikiem nauczyciela - dręczyciela. I przyjmowanie przez szkołę postawy, że to będzie rzutowało na opinię o placówce, że spadnie w rankingu, że będą kontrolę, jest niedopuszczalne. Dyrektor szkoły powinien każdą taką sprawę zbadać, robić to wspólnie z rodzicami, radą pedagogiczną, a jeśli sobie nie radzi to z organem prowadzącym lub kuratorem. Najgorszą reakcją jest albo brak reakcji, albo udawanie, że się nic nie stało - mówi. Sprawdź w LEX: Czy wulgarne wyzwiska kierowane, w obecności świadków, przez nauczyciela wobec dyrektora są uchybieniami godności zawodu nauczyciela? > Rozmówcy nieoficjalnie mówią jednak, że ukrywanie tego typu spraw jest dość częste. - Moim zdaniem skala nie jest mała. Wiele takich zachowań w ogóle nie wychodzi poza szkołę. Rodzice, których dzieci zostały źle potraktowane przez nauczyciela mówią wprost - ani zgłaszanie się do dyrekcji, ani skarżenie się do kuratorium nic nie daje. Jedyne rozwiązanie to przeniesienie dziecka do innej szkoły - mówi jedna z adwokatek. Jarosław Kordziński Sprawdź POLECAMY Eksperci dodają, że karta nauczyciela nie sprzyja podejmowaniu wobec nauczycieli, którzy dopuścili się przemocy wobec dzieci, radykalnych środków. - Obiektem pierwszoplanowym, najważniejszym powinno być dziecko, jego dobro, a nie dobro dorosłego i specyficzny kodeks pracy jakim jest Karta Nauczyciela. W praktyce z mojego doświadczenia wynika jednak, że nie zawsze się tak dzieje. Konieczna jest większa świadomość, że to instytucja, a szczególnie szkoła powinna chronić dobro dzieci. Rodzice powinni być partnerami, a nie petentami w takiej sytuacji - dodaje Kątna. Sprawdź w LEX: Czy dyrektor szkoły może zmienić wychowawcę klasy w trzeciej klasie zasadniczej szkoły zawodowej? > Problemem przyzwolenie rodziców Wychowawczyni trzeciej klasy w jednej z podstawówek, nie mogąc poradzić sobie z dziećmi, wprowadziła grę: agent. Scenariusz początkowo brzmiał niewinnie - uczniowie mieli dzień po dniu zbierać punkty na wyjście do kina. Szczegóły - jak mówi serwisowi jedna z matek - były jednak porażające. - Nauczycielka przez cały dzień obserwowała wybrane dziecko z ukrycia. Na ostatniej lekcji wyciągała delikwenta na forum klasy i informowała czy zdobył czy nie zdobył - na skutek nieodpowiedniego zachowania - punkty. Po kilku dniach dzieci nie chciały chodzić do szkoły, bały się i pani i reakcji rówieśników. Punkty można było stracić za wszystko - np. za zadanie pytania nauczycielce - dodaje. I zaznacza, że początkowo pomysł nauczycielki był powszechnie akceptowany, bo rodzice uważali, że klasie potrzebna jest dyscyplina. Zbuntowało się zaledwie kilka osób. - Pamiętam jak niektórzy z nich przekonywali, że dziecko musi czuć twardą rękę i tacy jak my - zwolennicy bezstresowego wychowania - je psują - dodaje. Ostatecznie rodzice wymusili na nauczycielce zakończenie gry, grożąc jej kuratorium. - Kiedy większość dzieci zaczęła zgłaszać psychosomatyczne objawy, skarżyć się na ból brzucha, inni rodzice nas poparli - mówi. Przyzwolenie rodziców - jak mówią psycholodzy - jest dość częste w takich sytuacjach. Niektórzy w ogóle nie chcą się mieszać w działania szkoły i nauczyciela, inni boją się konsekwencji dla dziecka. Niechętnie też stajemy w obronie innych dzieci, wychodząc z założenia, że to nie nasza sprawa. Jeszcze inni pamiętają swoje dzieciństwo - i sposób, w jaki byli traktowani przez nauczycieli. Sprawdź w LEX: Jak powinien postąpić dyrektor wobec rodzica, w przypadku próby wymierzenia przez niego kary na terenie szkoły, nieswojemu dziecku poprzez szarpanie go za odzież? > - To jest kwestia nastawienia, podejścia, braku pewnej świadomości. Oczywiście wiele spraw nie jest zgłaszanych, bo boją się i dzieci, i rodzice. Ci ostatni obawiają się, że jeżeli sprawę zgłoszą, to albo dyrekcja zamiecie ją pod dywan, albo będzie to rzutować na dziecko. Jest to temat ewidentnie ukryty. To się też wpisuje w złą świadomość społeczną - schemat: ryby i dzieci i głosu nie mają. A skoro głosu nie mają, to jeśli próbują się bronić, można z pozycji siły im udowadniać, że są głąbami i jak się nie podoba, mogą zmienić szkołę - zaznacza Kątna. Sprawdź w LEX: Czy są podstawy prawne dotyczące tego, jaki uczeń kończy szkołę podstawową ośmioklasową z wyróżnieniem? > Trudniej uniknąć dyscyplinarki Na problemy z nauczycielskimi dyscyplinarkami rzecznik praw dziecka wielokrotnie zwracał uwagę resortowi edukacji. Chodziło zwłaszcza o nadużywanie kar porządkowych przez dyrektorów szkół, którzy zamiast zgłaszać sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu stosowali art. 108 Kodeksu pracy. W takich przypadkach - nawet jeżeli postępowanie dyscyplinarne wszczynano - podlegało ono umorzeniu. Od 1 września 2019 r. uniknięcie dyscyplinarki nie będzie już takie proste, wymierzenie kary porządkowej nie będzie tożsame z obowiązkowym zakończeniem postępowania dyscyplinarnego. Rzecznik praw dziecka będzie mógł natomiast w końcu wyegzekwować swoje uprawnienia. Karta Nauczyciela od 2016 r. zobowiązuje do zawiadamiania rzecznika o wszczęciu postępowania wyjaśniającego dotyczącego czynu naruszającego prawa i dobro dziecka. Daje też RPD prawo do zaskarżenia umorzenia postępowania dyscyplinarnego. Problem w tym, że przez niezbyt szybkie tempo zawiadamiania rzecznika o sprawach, to prawo było martwe, bo upływał termin przedawnienia odpowiedzialności dyscyplinarnej (trzy miesiące od powzięcia wiadomości o sprawie). Sprawdź w LEX: Czy psycholog bez przygotowania pedagogicznego może być zatrudniony w szkole od 1 września? > Jak punktował RPD, przez taką konstrukcję przepisów, odpowiedzialności unikali nauczyciele dopuszczający się bardzo poważnych czynów - skrajny przypadek to nękanie uczennicy SMS-ami o charakterze erotycznym. Sprawa zakończyła się umorzeniem postępowania, a rzecznik nie mógł interweniować, bo upłynęły terminy przedawnienia odpowiedzialności dyscyplinarnej. Po zmianach w Karcie Nauczyciela tak krótkiego terminu nie będzie już w sprawach, gdzie chodzi o naruszenie praw i dobra dziecka - przepisy o trzymiesięcznym terminie na wszczęcie postępowania nie będzie w takich przypadkach stosowane. Obosieczny miecz Obowiązująca od nowego roku szkolnego nowelizacja dodaje również przepis, który nakazuje dyrektorowi zawiadamianie o popełnieniu przez nauczyciela czynu naruszającego prawa i dobra dziecka, co - według pomysłodawców - ukróci proceder zamiatania spraw pod dywan. Przepisy nie zostały przyjęte z entuzjazmem przez środowisko nauczycielskie. Według związkowców uderzą w nauczycieli, bo doprowadzą do przesady w drugą stronę - rygorystyczne stosowanie przepisów sprawi, że do rzecznika dyscyplinarnego trafiać będą skargi na błahe uchybienia, jak drobne spóźnienie na lekcje. Zaostrzenie przepisów nie jest też kompleksowym rozwiązaniem problemu stosowania przemocy przez nauczycieli. Jak mówi Małgorzata Nowak niezależna trenerka edukacyjna, publicystka oświatowa, nauczycielom potrzebna jest pomoc w rozwiązywaniu sytuacji konfliktowych. Sprawdź w LEX: Jakie są obowiązki dyrektora w sytuacji zgłoszenia przez nauczyciela groźby ze strony rodzica? > - Już na studiach pedagogicznych powinny być warsztaty uczące radzenia sobie w trudnych sytuacjach, bo z takimi nauczyciel na pewno będzie się stykał podczas pracy w szkole. Praktyki młodego pedagoga kładą nacisk przede wszystkim na stronę metodyczną, a powinny też w większym stopniu pomagać w rozwijaniu kompetencji społecznych potrzebnych do pracy z uczniami - mówi Małgorzata Nowak. Dodaje też, że bardzo ważne dla nauczyciela i ucznia jest wsparcie dyrektora, który często przyjmuje na siebie rolę mediatora. Zdaniem Małgorzaty Nowak nie można jednak popadać w przesadę, a tą byłoby - jej zdaniem - wprowadzanie testów psychologicznych dla przyszłych nauczycieli. - Równie dobrze można byłoby wprowadzić takie testy przy większości zawodów, bo rzadko są takie, gdzie nie mamy kontaktu z ludźmi - tłumaczy. Jarosław Kordziński, trener edukacyjny, mediator, autor książki "Przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu nauczycieli", zwraca uwagę, że prawo oświatowe zobowiązuje szkoły do wspierania nauczycieli, co dotyczy również radzenia sobie ze stresem i rozwiązywania konfliktów. Sprawdź w LEX: Jakie działania powinien podjąć dyrektor szkoły wobec nauczyciela, który na założonym przez siebie blogu internetowym opisuje zdarzenia dotyczące szkoły i innych nauczycieli? > - Szkoła wymaga od nauczyciela odpowiednich kwalifikacji, które nijak się mają do nauczycielskich kompetencji - w tym pracy z uczniami, którzy sprawiają kłopoty różnego typu. Jednocześnie przepisy oświatowe: art. 72a KN i rozporządzenia: w sprawie dofinansowania doskonalenia zawodowego nauczycieli oraz doskonalenia zawodowego wskazują na to, że szkoła powinna proponować nauczycielom te formy wsparcia, które skutecznie pozwolą im rozwiązać ich zawodowe problemy. Ergo, korzystanie z tych zapisów pozwoli dyrekcji „pozyskać” nauczycieli a nawet zapłacić z ich niezbędny rozwój w kwestii, w której sobie nie radzą - podkreśla Jarosław Kordziński. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów w programie LEX jest zależny od posiadanych licencji.

Oznacza to, że dyrektor szkoły lub innej placówki oświatowej jest zobowiązany do zatrudniania nauczycieli w tej formie, jaka wynika z przepisów Karty Nauczyciela. Karta Nauczyciela zaś uzależnia formę zatrudnienia nauczycieli przede wszystkim od stopnia awansu zawodowego posiadanego przez kandydata do pracy na stanowisku nauczyciela.

7 wrz 18 15:46 Ten tekst przeczytasz w 6 minut "W wieku trzydziestu sześciu lat skończyłam szkołę. Nie żartuję! Życiowy sukces? Nie! Najtrudniejsza decyzja, jaką musiałam kiedykolwiek podjąć. Byłam nauczycielem (choć w duszy nadal nim jestem) i po drugiej stronie biurka spędziłam trzynaście cudownych, choć także trudnych lat." Publikujemy list od nauczycielki w ramach akcji Onet Kobieta - #MisjaNauczyciel. Foto: wavebreakmedia / Shutterstock List od nauczycielki: "Zrezygnowałam z pracy w szkole. Wysypiam się i nie trzęsą mi się ręce" Mała tablica przygotowana. Kreda i zeszyt służący za dziennik też. Moi uczniowie – maskotki oraz kilkumiesięczna siostra między nimi – w gotowości czekają na kanapie na rozpoczęcie lekcji. Tak, od najmłodszych lat życia marzyłam o tym pięknym, ale też odpowiedzialnym zawodzie. Pokierowałam swą edukacją w taki sposób, by cel ten osiągnąć. Od liceum gromadziłam biblioteczkę i zestawy ciekawych pomocy naukowych, zbierałam pomysły na urozmaicenie swoich lekcji, kończyłam dodatkowe kursy. Udało się! Byłam taka szczęśliwa, gdy po studiach zaczęłam pracę w szkole, którą sama ukończyłam. Dziwnym, ale miłym doświadczeniem był moment, kiedy moje kochane nauczycielki zostały koleżankami po fachu. Zaczęła się dla mnie przygoda obfitująca w niezliczone momenty radości, dumy, satysfakcji, gdzie czułam, że moje zaangażowanie daje wymierne korzyści: sukcesy uczniów na egzaminach, podczas konkursów, energia bijąca z ich ciał w trakcie szkolnych przedstawień, a nawet małe kroczki: przekonanie, że warto się uczyć czy poprawa oceny niedostatecznej. Momenty, w których absolwenci przychodzą do mnie, by powiedzieć, że dostali się na studia, zdobyli ciekawą pracę, cieszą. Cieszą też ciepłe słowa podziękowania, opinie na temat moich lekcji i tego, że rzeczywiście ich czegoś nauczyłam. Dziękuję! Te spotkania są dla mnie bardzo ważne. Czułam, że dokonałam dobrego wyboru. Lubiłam spędzać długie godziny w klasie, dlatego poza czasem swoich obowiązków organizowałam zajęcia dodatkowe, kółka zainteresowań, projekty. Cieszyłam się, że młodzież jest zaangażowana, chętna do pracy. Bo dzieciaki w naszych czasach są obeznane, błyskotliwe, otwarte, a przede wszystkim dużo bardziej pewne siebie niż my w szkole. Ponadto zaopatrzone są w technologię pomagającą w zdobywaniu wiedzy i poszerzaniu zainteresowań. Niestety, czasami też bardzo zniechęcone komentarzami o szkole i nauczycielach, które słyszą we własnych domach. Nauczyciel i rodzic patrzą w tym samym kierunku – w kierunku przyszłości dzieci, uczniów. Zależy im na ukształtowaniu człowieka zaradnego, samodzielnego, odpowiedzialnego, takiego, który w życiu osiągnie sukces i będzie umiał radzić sobie z trudnościami. Przy tym także otwartego na drugiego człowieka, współdziałającego w grupie. Mamy ten sam cel, a nasze myśli powinny iść tymi samymi torami. Dlaczego więc tak często się krzyżują lub rozmijają? Mimo faktu, że praca nauczyciela była chyba najważniejszym aspektem mojego życia, któremu poświęcałam większość czasu, zrezygnowałam ze szkoły. Czy jestem zadowolona z decyzji? Nie. Jest mi smutno. Brakuje mi specyficznego zapachu klasy, atmosfery, ale przede wszystkim twarzy dzieci – zarówno tych uśmiechniętych, jak i naburmuszonych. Czuję pustkę, ponieważ żadna inna praca nie ma takiego sensu, nie mam tej siły sprawczej i poczucia, że jestem częścią ważnego, wpływającego na przyszłość procesu. Rozum jednak codziennie mówi mi, że dobrze zrobiłam. Wysypiam się, nie trzęsą mi się ręce, a weekend zyskał kolejny dzień wolny - niedziela była dotąd czasem wzmożonej pracy oraz nerwów przed poniedziałkiem. Nie ma chyba zawodu, w którym praca aktywna wypełniałaby całą dniówkę. Żeby lekcja przeprowadzona była rzetelnie, a uczniowie czuli się bezpiecznie, nie można odpuścić sobie nawet na chwilkę. Przerwy zapełnione dyżurami, rozmowami z uczniami i rodzicami oraz rozwiązywaniem bieżących problemów wychowawczych. Nauczyciel przyzwyczajony jest do zimnej kawy i wciąż próbuje zerwać z nałogiem chodzenia do toalety… W mediach krążą bardzo krzywdzące opinie o czasie pracy nauczyciela. Oprócz prowadzenia osiemnastu lekcji tygodniowo organizowałam kółka zainteresowań, zajęcia dla uczniów z problemami w opanowaniu materiału, brałam udział w radach pedagogicznych, konferencjach, zebraniach z rodzicami, konsultacjach, szkoleniach, imprezach szkolnych, festynach, wycieczkach, organizowałam szkolne akademie i konkursy, reprezentowałam placówkę w zewnętrznych uroczystościach, uczestniczyłam w licznych projektach i programach dla nauczycieli. Codziennie przygotowywałam się do zajęć, często szukając materiałów w Internecie, zdobywając wiedzę o nowoczesnych metodach aktywizujących. Ponadto czytałam literaturę fachową, sprawdzałam prace uczniów i przygotowywałam sprawdziany, uzupełniałam dziennik elektroniczny, tworzyłam niesamowite ilości według mnie zbędnej, acz wymaganej dokumentacji, prowadziłam stronę internetową szkoły. Wymiar mojej pracy wynosił nie mniej niż 50 godzin tygodniowo. To oznacza, że średnio za dziesięć godzin pracy każdego tygodnia nie byłam wynagradzana. To jedna czwarta etatu! Wiem, że nieelegancko mówić o pieniądzach, ale czuję potrzebę zaznaczenia faktu, że - przy tak dużej odpowiedzialności - moja pensja netto nie przekroczyła 2200 złotych (wliczając w nią dodatki: za wychowawstwo, wysługę lat i motywacyjny). W momencie, kiedy wchodziłam do znanych marketów i mój wzrok padał na kwotę proponowaną nowo zatrudnianym pracownikom, czułam rozżalenie i tak po ludzku – smutek. Kolejnym powodem, który sprawia, że człowiek zmaga się z myślą o rezygnacji z pracy, którą kocha, jest nastawienie niektórych rodziców: brak szacunku w stosunku do nauczyciela przekazywany własnym dzieciom, wyszukiwanie błędów i niekończące się uwagi, niepotwierdzone jednak żadnymi argumentami, traktowanie troski jako krytyki, której nie są w stanie przyjąć, wymagania bez zaangażowania własnego w proces edukacji dziecka, wreszcie agresja. Choć kwestia dotyczy niewielkiej części rodziców nastawionych roszczeniowo do świata, a więc także szkoły jako instytucji, mają oni niesamowity wpływ na poczucie bezpieczeństwa i komfortu nauczyciela w pracy. Większość rozmów z rodzicami odbyła się w przyjaznej, pełnej zrozumienia atmosferze. Były rzeczowe i prowadziły do określonego celu: poprawy wyników nauczania, umiejętności egzystowania w grupie rówieśniczej, nabycia samodzielności i sumienności. Pomysły, rady i wskazówki rodziców przekazywane w bezpośrednich rozmowach wielokrotnie pomagały mi w dotarciu do uczniów, otwarciu ich na wiedzę oraz wzbogaciły mój warsztat i metody pracy. Nigdy nie bałam się konstruktywnej krytyki i czerpałam z wiedzy i doświadczenia rodziców moich uczniów. Byli dla mnie inspiracją, pomagali spojrzeć na problemy z innej perspektywy. Za to jestem im wdzięczna. Niestety, spotykały mnie w życiu również przykre sytuacje. Pewien rodzic nazwał mnie antypedagogiem, ponieważ to mnie powinno zależeć na tym, aby jego dziecko miało pozytywne oceny, gdyż te oceny odwzorowują prawdę, jakim nauczycielem jestem. Kiedy dziecko, które skopiowało z sieci pracę, otrzymało za nią ocenę niedostateczną, jego mama w furii złożyła na mnie skargę do dyrektora szkoły, a później wykrzyczała, że to ona będzie oceniać zadania swojej córki, a nie ja. I skoro zachowuję się w ten sposób, tylko zniechęcam dziecko do jakiejkolwiek pracy. Przerażające jest dla mnie, jak łatwo przychodzi ludziom przymykanie oka na oszustwa własnych dzieci, a nawet wspieranie ich w czynach nieetycznych i po prostu złych. Raz usłyszałam, że zajęcia popołudniowe organizowane przeze dla uczniów są spotkaniami towarzyskimi, a osoby w nich uczestniczące otrzymują wyższe oceny. Zaznaczę, że dziecko tej pani odmawiało uczestnictwa w tychże zajęciach, mimo ponawianych przeze mnie zaproszeń. Pewnego dnia sześciolatek, który do tej pory świetnie radził sobie podczas lekcji i chętnie brał w nich udział, stwierdził, że już mnie nie lubi. Na pytanie: „dlaczego?” odpowiedział: „Moja mama powiedziała, że pani jest zła i jeśli się pani nie zmieni, to ona doprowadzi do tego, że panią wyrzucą z pracy.” Myślę, że komentarz jest zbędny. Nie mogę pojąć, dlaczego rodzice usprawiedliwiają złe zachowanie swoich dzieci, odrabiają za nie prace domowe, wyręczają w wielu obowiązkach, ściągają z barków jakąkolwiek odpowiedzialność, nie dopuszczają myśli o konsekwencjach? W ten sposób wychowują człowieka niesamodzielnego, nieradzącego sobie z problemami, który w dorosłym życiu nie poradzi sobie z kontaktami międzyludzkimi, pracą zawodową, nieświadomego konsekwencji swoich czynów (lub ich braku). Wielokrotnie zarzucano mi kłamstwo, gdy zauważyłam, że dziecko ściąga podczas sprawdzianu, prowokuje bójki czy zachowuje się wbrew ogólnie przyjętym normom. Jaki cel miałabym w wymyślaniu oszczerczych historii dotyczących moich uczniów? Wielu nauczycieli obniża wymagania do minimum, prace ściągnięte z Internetu ocenia bardzo dobrze, rezygnuje z zadawania prac domowych, ogranicza ilość form sprawdzania wiedzy, stara się nie zauważać rażących naruszeń porządku przez uczniów, by tylko nie narazić się rodzicom. Ja na taki porządek się nie godzę, ponieważ naprawdę zależy mi na edukacji dzieci i młodzieży. Spadek jakości nauczania, który dokonuje się w ten sposób, to kolejny powód mojej rezygnacji. Pragnę swoją pracę, będącą jednocześnie moją pasją, wykonywać rzetelnie i sumiennie. Nie chcę jednak tłumaczyć się przed częścią rodziców z rzetelności i sumienności właśnie. Często wyobrażam sobie, że znów siedzę z uczniami w klasie. Nie ma dwóch takich samych lekcji, nie zieje nudą, gdyż dzieciaki są kreatywne i codziennie bawią różnymi pomysłami. Mam nadzieję, że sytuacja nauczycieli wróci kiedyś do normy. Hybrydyczny relikt przeszłości, jakim jest Karta Nauczyciela, odejdzie w niepamięć, a zastąpi ją Kodeks Pracy. Kiedy – jak każdy pracownik – także nauczyciel będzie mógł skorzystać z urlopu na żądanie, pójść na badania, na pogrzeb ukochanego wujka czy załatwić pilną sprawę. Teraz nie mamy do tego prawa. Chciałabym, by nauczyciel traktowany był jako ekspert, któremu się ufa i wierzy w jego doświadczenie. Chciałabym, aby nauczyciele z pasją nie byli zmuszani do rezygnacji z pracy, którą wybrali, z powodu niskich zarobków, obarczania ich niezliczoną ilością obowiązków dodatkowych, zmuszania do tworzenia tysięcy stron niewnoszącej niczego dokumentacji (drukowanej w domu na własnym papierze), a przede wszystkim braku szacunku i docenienia ich zaangażowania. Chciałabym, by zawód ten cieszył się uznaniem i estymą, by nie pracowali z dziećmi przypadkowi pedagodzy, którzy zresztą często uciekają ze szkoły po pierwszym semestrze. Chciałabym, by rodzice i uczniowie byli w stanie spojrzeć przychylnie na nauczyciela zmęczonego i wybaczyć mu potknięcia. Dodać energii ciepłym słowem i sprawić, że rano z chęcią przekracza się próg budynku i nie zastanawia się, jakiej przykrości przyjdzie nam dziś doświadczyć. Jestem bardzo szczęśliwa, że spędziłam piękne trzynaście lat z moimi uczniami. Przyznaję, że miałam dni mocne i słabsze, że dziś postąpiłabym inaczej w wielu sytuacjach. Mam w pamięci mnóstwo budujących scen ze szkolnego życia. Nie wykluczam powrotu, a nawet o nim marzę. Na innych zasadach. Data utworzenia: 7 września 2018 15:46 To również Cię zainteresuje

WPHUB. nauczyciele praca. + 2. Anna Podlaska. 07-02-2022 15:11. Nauczyciele odchodzą z zawodu. "Zostawiłam w szkole zdrowie". W ostatnim czasie mnożą się grupy w mediach społecznościowych zrzeszające nauczycieli, którzy szukają nowego miejsca zatrudnienia. To między innymi pokłosie kontrowersyjnych zmian wprowadzanych przez ministra Wielu zazdrości nauczycielom krótkiej pracy, długich wakacji i ferii oraz rocznych urlopów na poratowanie zdrowia. Tylko, czy naprawdę jest czego? – Nareszcie minister edukacji chce ustalić, jakie obowiązki ma wykonywać nauczyciel w ramach swojej pracy – pisze na swoim blogu jeden z nauczycieli. – Jestem za spisaniem obowiązków, ponieważ będzie to korzystne zarówno dla pracodawców (wiedzą, czego powinni wymagać od swoich pracowników), jak i dla pracowników (wiedzą, czego nie należy od nich wymagać). Jak na razie panuje w szkole wolna amerykanka. Podkreśla on, że pracą powinno się nazywać wszelkie czynności wykonywane na rzecz pracodawcy, a nie tylko prowadzenie lekcji. – Dyżury podczas przerw, sprawdzanie, czy uczniowie mają obuwie na zmianę, rozmowy z rodzicami, a nawet zebrania rady pedagogicznej to wszystko jest pracą na rzecz pracodawcy – kontynuuje. Bogusława Buda, przewodnicząca oświatowej „Solidarności” w Rzeszowie przyznaje, że bardzo często nauczyciele spotykają się z zarzutami pracowników innych branż. Słyszą, że nikt nie ma tak dobrze, jak oni, bo pracują zaledwie 20 godzin tygodniowo, mają wolne wakacje i ferie. Jak jest rzeczywiście? Artur, nauczyciel mianowany, jest polonistą w jednym z gimnazjów w gminie wiejskiej w województwie opolskim. Opowiada, jak wygląda jego praca i ile czasu na nią poświęca. Ma 18 godzin dydaktycznych plus 2 obowiązkowe, które przeznacza na zajęcia wyrównawcze. Jako wychowawca klasy ma jeszcze jedną godzinę wychowawczą opłacaną dodatkowo przez gminę. Średnio raz na dwa tygodnie robi prace pisemne w każdej z trzech klas, w których uczy (kartkówki, sprawdziany, wypracowania). Sprawdzanie kilkunastu prac zajmuje mu ok. 2 godzin. Cieszy się się, że jego klasy są mało liczne w porównaniu z tymi w szkołach miejskich. Zobacz: Ponad 4 mln zł kosztowały urlopy zdrowotne nauczycieli w Bydgoszczy Na przykład jego koleżanka uczy w klasach 35-osobowych, a uczniowie oczekują nie tylko ocen, ale też komentarzy, co zrobili dobrze, a co wymaga poprawienia. Przygotowanie takich opisowych not wymaga jeszcze więcej czasu. Artur mówi, że polonistom sporo czasu podczas oceny wypracowań zajmuje także sprawdzenie, czy nie są one plagiatami – ściągniętymi z sieci cudzymi tekstami. Zobacz: Ile zarabiają nauczyciele w krajach UE Opolski polonista raz w tygodniu w ramach bezpłatnego projektu zabiera uczniów na wyjazdy do kina, teatru, galerii, na co musi przeznaczyć ok. 4 godzin i nierzadko zapłacić za bilet wstępu. Poświęca też czas na egzaminy próbne, organizacje konkursów szkolnych, dyżury na przerwach i przed lekcjami. – Trzeba jeszcze pamiętać o tak zwanych okienkach, czyli czasie między lekcjami i o tym, że jako nauczyciel polskiego, nawet z doświadczeniem zawodowym, muszę też czytać sporo lektur i przygotowywać się do lekcji – dodaje. Agata jest nauczycielem dyplomowanym w jednej ze szkół ponadgimnazjalnych w gminie miejsko-wiejskiej w województwie świętokrzyskim. Uczy geografii. W ramach etatu ma 18 godzin dydaktycznych w tygodniu i 1 dodatkową, oprócz tego ma 1 godz. wychowawczą. Uczy w kilkunastu klasach. Średnio raz na półtora miesiąca w każdej z nich robi sprawdziany, a raz w miesiącu kartkówki. Sprawdzanie kartkówek w jednej klasie zajmuje jej ok. godziny, sprawdzianów w klasach maturalnych, które są wzorowane na pracach maturalnych – nawet 3 godziny. Agata jest też opiekunem stażu nauczyciela kontraktowego. W zamian za dodatkowe 60 zł brutto dodatku stażowego musi obserwować lekcje nauczyciela, którym się opiekuje (minimum 10 godzin dydaktycznych w semestrze). Musi też pomagać młodszemu stażem koledze przy pisaniu scenariuszy a na koniec ocenić staż i wystawić opinię. Obowiązkiem Agaty jak i innych nauczycieli jest także udział w radach pedagogicznych (trwają średnio po 2 godziny, a plenarna nawet 5) oraz radach szkoleniowych. Zobacz: Od nowego roku nauczyciele stracą część przywilejów Do tego dochodzą wywiadówki: w klasach pierwszych jest ich 5 w roku (od 45 minut do 1,5 godz), w starszych klasach to 4 spotkania w roku. – Prowadzimy jeszcze kółka po lekcjach, akademie, projekty, wyjeżdżamy na wycieczki z uczniami, przynajmniej raz na semestr na dzień lub dwa – wylicza. Agata mówi, że nie ma nic przeciwko pracy nauczycielskiej przez 40 godzin w tygodniu. – Mogłabym wychodzić do szkoły na i wracać po Nie musiałabym nosić w siatkach tych wszystkich prac pisemnych, ale musiałbym je mieć gdzie sprawdzać i przygotowywać się do zajęć. Pokój nauczycielski dzielony z kilkudziesięcioma innymi kolegami nie jest do tego dobrym miejscem – ocenia Agata. Przykładowe wynagrodzenia nauczycieli w szkołach podstawowych i gimnazjach prowadzonych przez jedną z gmin miejsko-wiejskich w woj. opolskim: nauczyciel stażysta zatrudniony w szkole miejskiej z rocznym stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) – zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze) nauczyciel stażysta zatrudniony w szkole miejskiej z rocznym stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy” oraz dodatkowo 2 godziny ponadwymiarowe tygodniowo) zł miesięcznie nauczyciel stażysta zatrudniony w szkole wiejskiej z rocznym stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) – zł brutto miesięcznie (jego wynagrodzenie zasadnicze) + dodatki socjalne wiejski 226,50 zł oraz dodatek mieszkaniowy (ok. 23 zł) nauczyciel kontraktowy zatrudniony w szkole miejskiej z trzyletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) -ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 3 proc. + dodatek motywacyjny) nauczyciel kontraktowy zatrudniony w szkole miejskiej z trzyletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy” oraz dodatkowo 3 godziny ponadwymiarowe tygodniowo) – ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 3 proc. + dodatek motywacyjny) nauczyciel kontraktowy zatrudniony w szkole wiejskiej z trzyletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) – ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 3 proc. + dodatek motywacyjny) + dodatki socjalne tj. dodatek wiejski 233,10 zł oraz dodatek mieszkaniowy (ok. 23 zł) nauczyciel mianowany zatrudniony w szkole miejskiej z 9-letnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) – ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 9 proc. + dodatek motywacyjny + dodatek za wychowawstwo) nauczyciel mianowany zatrudniony w szkole miejskiej z dziewięcioletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy” oraz dodatkowo 3 godziny ponadwymiarowe tygodniowo) – ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 9 proc. + dodatek motywacyjny + dodatek za wychowawstwo) nauczyciel dyplomowany zatrudniony w szkole miejskiej z dwudziestoletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) – ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 20 proc. + dodatek motywacyjny + dodatek za wychowawstwo) nauczyciel dyplomowany zatrudniony w szkole miejskiej z dwudziestoletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy” oraz dodatkowo 4 godziny ponadwymiarowe tygodniowo)- ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 20 proc. + dodatek motywacyjny + dodatek za wychowawstwo) nauczyciel dyplomowany zatrudniony w szkole wiejskiej z dwudziestoletnim stażem pracy (wymiar zatrudnienia 1 etat tj. 18 godzin + 2 godziny „przy tablicy”) -ok. zł brutto miesięcznie (wynagrodzenie zasadnicze + dodatek za wysługę lat 20 proc. + dodatek motywacyjny + dodatek za wychowawstwo) + dodatki socjalne tj. dodatek wiejski 310,90 zł oraz dodatek mieszkaniowy (ok. 45 zł) Edyta Hanszke Sprawdź ogłoszenia: Praca X8opUh.